Eισήγηση Γιώργου Πάλλη για την διαχείριση έρματος και ιζημάτων πλοίων

Στην Αθήνα, χθες, 26 Απριλίου 2017, ημέρα Τετάρτη και ώρα 14.10΄, στην Αίθουσα Γερουσίας του Μεγάρου της Βουλής, συνήλθε σε συνεδρίαση η Διαρκής Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου, υπό την προεδρία της Προέδρου της, κας Χαράς Καφαντάρη, με θέμα ημερήσιας διάταξης την επεξεργασία και εξέταση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής «Κύρωση της Διεθνούς Σύμβασης για τον Έλεγχο και Διαχείριση του Έρματος και των Ιζημάτων που προέρχονται από τα Πλοία, 2004 και άλλες διατάξεις».

Στη συνεδρίαση παρέστησαν ο Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, κ. Παναγιώτης Κουρουμπλής, ο Υφυπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, κ. Νεκτάριος Σαντορινιός, καθώς και αρμόδιοι υπηρεσιακοί παράγοντες.
Εισηγητής εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο βουλευτής Λέσβου Γιώργος Πάλλης, ο οποίος είπε τα εξής:
«Αγαπητοί συνάδελφοι, στις 8 Σεπτεμβρίου 2017 θα τεθεί σε ισχύ η Διεθνής Σύμβαση για τον Έλεγχο και τη Διαχείριση Έρματος και Ιζημάτων Πλοίων, με σκοπό την πρόληψη και αντιμετώπιση του φαινομένου της μεταφοράς και της διασποράς στη θάλασσα επιβλαβών υδρόβιων οργανισμών, μέσω των διαδικασιών αλλαγής έρματος. Στόχος μας, η συμμετοχή της Ελλάδας ως Συμβαλλόμενο Μέλος.
Λίγα λόγια μόνο για το ιστορικό της συγκεκριμένης Σύμβασης, η οποία είχε υιοθετηθεί από τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (ΙΜΟ) το 2004. Ημερομηνία ορόσημο αποτέλεσε η 8η Σεπτεμβρίου 2016, όταν και η Φιλανδία την επικύρωσε, με αποτέλεσμα την ικανοποίηση του όρου της Σύμβασης που προβλέπει ότι η σύμβαση θα μπορεί να τεθεί σε ισχύ 12 μήνες μετά την επικύρωσή της από τουλάχιστον 30 κράτη-μέλη, που αντιπροσωπεύουν το 35% της παγκόσμιας χωρητικότητας της εμπορικής ναυτιλίας. Με την προσχώρηση της Φινλανδίας, 12 χρόνια μετά την υιοθέτηση της Σύμβασης, η χωρητικότητα των Συμβαλλομένων Μελών στη Σύμβαση έφθασε το 35,14% της παγκόσμιας, ενώ ο αριθμός των κρατών έφτασε τα 52. Και οι συγκεκριμένοι αριθμοί βαίνουν αυξανόμενοι. Σήμερα τα Συμβαλλόμενα Μέλη αυξήθηκαν στα 54. Με το παρόν νομοσχέδιο, η Ελλάδα θα είναι η 55η  χώρα-μέλος που θα επικυρώσει τη Διεθνή Σύμβαση, ενσωματώνοντάς την στο εθνικό της δίκαιο.

Πριν προχωρήσω στην παρουσία του νομοσχεδίου, θεωρώ ότι αυτό που είναι σημαντικό να κατανοήσουμε όλοι έγκειται στο γιατί το έρμα των πλοίων αποτελεί ισχυρό διακύβευμα για το θαλάσσιο περιβάλλον.
Έρμα είναι το θαλασσινό νερό με την αιωρούμενη ύλη και τους οργανισμούς του που λαμβάνεται πάνω στο πλοίο, είτε από το λιμάνι αναχώρησης είτε κατά τη διάρκεια του πλού του και απορρίπτεται στο λιμάνι προορισμού και αντίστροφα, ανάλογα με το βάρος του φορτίου του. Ουσιαστικά, μέσω του έρματος ρυθμίζεται η ευστάθεια και η πρόωση του σκάφους, η βύθιση της έλικας και της πλώρης του και βεβαίως η ταχύτητά του.
Το πρόβλημα στη διαδικασία αυτή έγκειται στην ταυτόχρονη λήψη και μεταφορά διαφορετικών ειδών, θαλάσσιων οργανισμών και μικροοργανισμών. Υπολογίζεται ότι 10 δισεκατομμύρια τόνοι νερού έρματος μεταφέρονται ετησίως ανά τον κόσμο, ενώ σε 1 κυβικό μέτρο υδάτινου έρματος περιέχονται περίπου 50.000 φυτικοί και ζωικοί οργανισμοί. Πολλοί από αυτούς δεν επιβιώνουν μέσα στις δεξαμενές έρματος, ενώ άλλοι δεν επιβιώνουν αφότου απορριφθούν στο νέο οικοσύστημα. Ωστόσο, υπάρχουν οργανισμοί οι οποίοι είναι αρκετά ανθεκτικοί, με αποτέλεσμα να πολλαπλασιάζονται εις βάρος των αυτόχθονων οργανισμών, επιφέροντας ισχυρό πλήγμα στην ισορροπία των κατά τόπους οικοσυστημάτων. Τα είδη αυτά εγκαθίστανται και εξαπλώνονται γρήγορα, ελλείψει φυσικών ανταγωνιστών – θηρευτών, συνιστώντας μείζονα απειλή για τη βιοποικιλότητα και όχι μόνο. Οι ενδεχόμενες επιπτώσεις ποικίλες. Διαταράσσεται το οικοσύστημα, εκτοπίζονται τοπικά είδη, εξαπλώνονται ασθένειες, διαταράσσεται η αλιεία και η ιχθυοκαλλιέργεια.
Πλέον, η έλλειψη γνώσης και πληροφόρησης για τις καταστροφικές συνέπειες της μεταφοράς οργανισμών μεταξύ υδάτινων οικοσυστημάτων δεν αποτελεί δικαιολογία. Η συγκεκριμένη πρακτική και οι επιπτώσεις της έχουν αποδειχθεί, μετρηθεί και καταγραφεί. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Διεθνούς Επιτροπής για την επιστημονική εξερεύνηση της Μεσογείου, η οποία δημοσίευσε τον άτλαντα για τα εξωτικά είδη που μεταφέρθηκαν στην Μεσόγειο. Σύμφωνα με τα παραπάνω μέχρι πριν μερικά χρόνια είχαν μεταφερθεί περίπου 90 είδη ψαριών στην Μεσόγειο από άλλα θαλάσσια οικοσυστήματα, τα 2/3 από την Ερυθρά Θάλασσα, τον Ινδικό και Ειρηνικό Ωκεανό, ενώ τα υπόλοιπα από τον Ατλαντικό. Κάθε χρόνο υπολογίζεται ότι εισέρχονται στη Μεσόγειο 5 έως 10 νέα είδη ψαριών, χώρια τα φύκη, τα ασπόνδυλα, τα μαλάκια, τα καρκινοειδή, που είναι εκατοντάδες. Μεταξύ των περιοχών που επλήγησαν οικολογικά και οικονομικά περισσότερο στην Μεσόγειο, την πρώτη θέση κατέχει το Αιγαίο Πέλαγος.
Οι περιβαλλοντικές, οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες της διάδοσης αυτών των ειδών είναι σοβαρές γεγονός που καθιστά την κύρωση της εν λόγω διεθνούς Σύμβασης, μέσω του παρόντος σχεδίου νόμου, επιτακτική ανάγκη για την αντιμετώπιση του θέματος.
Σύμφωνα με τη Διεθνή Σύμβαση, η οποία αποτυπώνεται και κυρώνεται με το πρώτο άρθρο του σχεδίου νόμου, η Ελληνική Κυβέρνηση έχει την αρμοδιότητα να λάβει μέτρα και να εφαρμόσει προγράμματα για την περιβαλλοντικά ασφαλή διαχείριση του έρματος, τόσο για τα πλοία όσο και για τα ύδατα και λιμάνια υπό τη δικαιοδοσία της. Στα άρθρα 4-14 του νομοσχεδίου, οι διατάξεις της Σύμβασης υιοθετούνται και προσαρμόζονται στην ελληνική νομοθεσία. Υπογραμμίζεται ότι οι εν λόγω διατάξεις εφαρμόζονται και επιβάλλονται μόνο σε πλοία που φέρουν τη σημαία Συμβαλλόμενου Μέρους ή που δραστηριοποιούνται υπό την εξουσία Συμβαλλόμενου Μέρους. Εξάλλου, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο άρθρο 3 παρ.3 της Σύμβασης: «Αναφορικά με τα πλοία μη Συμβαλλομένων Μερών στην παρούσα Σύμβαση, τα Συμβαλλόμενα Μέρη θα εφαρμόζουν τις απαιτήσεις της παρούσας Σύμβασης, στο βαθμό που αυτό κρίνεται αναγκαίο, ώστε να διασφαλιστεί ότι στα εν λόγω πλοία δεν γίνεται ευνοϊκότερη μεταχείριση». Συνεπώς, η παρούσα Σύμβαση δεσμεύει αποκλειστικά τα κράτη που την έχουν κυρώσει και τα πλοία υπό τη σημαία και την εξουσία τους. Η Ελλάδα, επιλέγει την πολιτική της απέναντι στα μη συμβαλλόμενα μέρη, κατά το δυνατό στο πλαίσιο που ορίζεται από την παρούσα Σύμβαση.
Η Σύμβαση προβλέπει, από την πλευρά των πλοιοκτητών, τη σύνταξη Σχεδίου Διαχείρισης Έρματος, την εφαρμογή τεχνολογιών πρόληψης της εισαγωγής αλλοχθόνων ειδών και επεξεργασίας του έρματος, την τήρηση Βιβλίου Έρματος και την έκδοση Διεθνούς Πιστοποιητικού Διαχείρισης Έρματος. Όλα τα παραπάνω ρυθμίζονται στο δέκατο άρθρο του νομοσχεδίου.
Τα πλοία υπόκεινται σε επιθεωρήσεις και πιστοποιήσεις, σύμφωνα με τους Κανονισμούς του Παραρτήματος της Σύμβασης. Σύμφωνα με το ένατο άρθρο του νομοσχεδίου, οι επιθεωρήσεις και πιστοποιήσεις των υπό ελληνική σημαία πλοίων πραγματοποιούνται από διορισμένους επιθεωρητές του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής ή από αναγνωρισμένους οργανισμούς. Αρμοδιότητα ελέγχου και επιβολής κυρώσεων στο πλοίο έχει τόσο η Αρχή, δηλαδή η Κυβέρνηση του Κράτους, υπό τη δικαιοδοσία του οποίου λειτουργεί το πλοίο, όσο και η Κυβέρνηση του Κράτους εντός της δικαιοδοσίας του οποίου έλαβε χώρα παραβίαση της Σύμβασης.
Είναι κρίσιμο να τονιστεί ότι αδικαιολόγητες καθυστερήσεις, λόγω ελέγχων, δεν επιτρέπονται, ενώ προβλέπονται αποζημιώσεις σε περιπτώσεις πρόκλησης ζημιών ή απωλειών στις πλοιοκτήτριες εταιρείες, σύμφωνα με το άρθρο 12 της Σύμβασης.
Στα λιμάνια όπου λαμβάνουν χώρα καθαρισμός ή επισκευή δεξαμενών έρματος προβλέπονται ευκολίες υποδοχής ιζημάτων, σύμφωνα με το έβδομο άρθρο του νομοσχεδίου.
Για σκάφη ολικού μήκους μικρότερου των 50 μέτρων και μέγιστη χωρητικότητα έρματος 8 κυβικών μέτρων, που χρησιμοποιούνται για αναψυχή, ναυταθλητισμό και έρευνα ή διάσωση μπορεί να εφαρμοστεί ισοδύναμη συμμόρφωση λιγότερων απαιτήσεων, με βάση σχετικές Κατευθυντήριες Οδηγίες, σύμφωνα με τον Κανονισμό Α5 της Σύμβασης.
Σύμφωνα με το τρίτο άρθρο του νομοσχεδίου, τα πλοία που έχουν ναυπηγηθεί πριν τις 08-09-2017, διατηρούν περιθώριο συμμόρφωσης με τις διατάξεις του παρόντος νόμου, μέχρι και την πρώτη επιθεώρηση ανανέωσης του Διεθνούς Πιστοποιητικού Πρόληψης Ρύπανσης από Πετρέλαιο. Μέχρι τότε μπορούν εναλλακτικά να φροντίζουν για την ανταλλαγή του έρματος, όπως ορίζει η Σύμβαση.
Εκτός του πεδίου εφαρμογής του παρόντος νομοσχεδίου, σύμφωνα με το δεύτερο άρθρο του, είναι:
προφανώς πλοία που δεν έχουν κατασκευαστεί για να μεταφέρουν έρμα,
πλοία που φέρουν μόνιμο έρμα σε σφραγισμένες δεξαμενές, το οποίο δεν υπόκειται σε απόρριψη,
τα πολεμικά πλοία
πλοία που δραστηριοποιούνται είτε αποκλειστικά εντός της ελληνικής δικαιοδοσίας είτε αποκλειστικά σε ύδατα που καλύπτονται από τη δικαιοδοσία άλλου συμβαλλόμενου κράτους.
Οι προβλεπόμενες υπουργικές αποφάσεις εκτελεστικές του συγκεκριμένου νομοσχεδίου θα αφορούν:
στη διαδικασία χορήγησης των απαλλαγών,
στον ορισμό των περιοχών που θα επιτρέπεται η διενέργεια ανταλλαγής έρματος,
στις ευκολίες υποδοχής έρματος,
στη μορφή του Βιβλίου Έρματος,
στις διαδικασίες λήψης και ανάλυσης δειγμάτων έρματος, στο πλαίσιο των ελέγχων.
Τελειώνοντας θα ήθελα να επισημάνω συγκεκριμένα παράλληλα οφέλη από την επικύρωση της Σύμβασης, πλην του αυτονόητου περιβαλλοντικού οφέλους:
1ον Στα οφέλη υπολογίζεται η αναμενόμενη αύξηση του κύκλου εργασιών στην ελληνική ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη, η οποία θα έχει την ευκαιρία να διεκδικήσει μερίδιο στη νέα αγορά, βασιζόμενη στην τεχνογνωσία και την ανταγωνιστικότητά της.
2ον Στα οφέλη μπορούμε να προσθέσουμε και την ώθηση που θα δοθεί σε επιχειρήσεις κατασκευής σχετικού εξοπλισμού από ελληνικές εταιρείες, ενεργοποιώντας το σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας του κλάδου.
3ον Στα οφέλη υπολογίζεται και η αγορά που δημιουργείται από την ανάγκη παροχής υπηρεσιών Πιστοποίησης και Επιθεώρησης.
4ον  Στα οφέλη συνυπολογίζεται και η συμμετοχή της χώρας στο διεθνές forum ως συμβαλλόμενο μέλος της Σύμβασης. Μέσα από την εφαρμογή της, τις συνέργιες και συνεργασίες που θα δημιουργηθούν, μέσα από τις συζητήσεις και τις διαδικασίες αναθεώρησης και τροποποίησης ορισμένων διατάξεων της Σύμβασης, προκειμένου να καταστεί λειτουργική και αποτελεσματική, η χώρα μας θα βρίσκεται πάντα μέσα στις εξελίξεις. Η Σύμβαση αφήνει την πόρτα ανοιχτή για νέες ιδέες και δημιουργικές λύσεις. Για παράδειγμα, το πρώτο ζήτημα που θα κληθούν να λύσουν Οργανισμός και Συμβαλλόμενα Μέλη είναι ο συντονισμός, η συνεννόηση και η συμφωνία με τις Η.Π.Α. Επί του παρόντος, ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός έχει εγκρίνει τις προδιαγραφές για 54 συστήματα διαχείρισης έρματος που διατίθενται ήδη στην αγορά. Οι αμερικανικές αρχές δεν συμμετέχουν στη Σύμβαση, διαφοροποιούνται, θέτοντας σε ισχύ μονομερώς, εθνική νομοθεσία. Τα πλοία που εισέρχονται στα αμερικανικά χωρικά ύδατα θα πρέπει να διαθέτουν σύστημα διαχείρισης έρματος εγκεκριμένο από την Αμερικανική Ακτοφυλακή. Η συμβατότητα των διατάξεων Οργανισμού και ΗΠΑ είναι απολύτως αναγκαία, προκειμένου να αποφευχθούν αδιέξοδα για τις πλοιοκτήτριες εταιρείες που θα κληθούν να επιλέξουν να επενδύσουν στις προβλέψεις ενός εκ των δυο νομοθετικών πλαισίων, περιορίζοντας ταυτόχρονα το πεδίο δραστηριοποίησής τους. Η Ελλάδα πρέπει να συμμετέχει στις διαβουλεύσεις, πρέπει να έχει λόγο.
Αγαπητοί συνάδελφοι, εκτιμώ ότι μετά από αυτή τη σύντομη, αναλογικά με τη βαρύτητα του θέματος, εισήγηση, αντιλαμβάνεστε ότι η επικύρωση της εν λόγω Σύμβασης αποτελεί μονόδρομο για τη χώρα μας για το νευραλγικό τομέα της ναυτιλίας. Εισηγούμαι λοιπόν την ψήφιση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, λέγοντας ξεκάθαρα ότι στη σύγχρονη εποχή της εξέλιξης του ανθρώπου, της τεχνολογίας και της παγκοσμιοποίησης, αν τα παλαιότερα χρόνια η αφέλεια και η έλλειψη γνώσης ήταν μια δικαιολογία για να συμβαίνουν σημαντικές ζημιές περιβαλλοντικές, αυτή τη στιγμή στον βωμό του κέρδους δεν μπορούμε να ψηφίσουμε την ύπαρξή όλων αυτών και τα αποτελέσματα που έχουν συμβεί ως τώρα.
Επομένως, θεωρώ ότι πρέπει να είμαστε περήφανοι σαν χώρα, μια χώρα σημαντική για τη ναυτιλία, που φέρνουμε αυτή τη Σύμβαση προς κύρωση.»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Στείλτε μας την φωτογραφία σας,
την αποψή σας, την καταγγελία σας,
δώστε δύναμη στη φωνή σας,αναδείξτε την δική σας ιστορία,
στο e-mail: 24oresblog@gmail.com