Μακόντο!

 του *Δημήτρη Βουρέλλη
Έρχεται καμιά φορά στο νου μου, το φανταστικό χωριό του Μαρκές. Ο πολιτισμός άργησε να το βρει και όταν αυτό συνέβη- με τη μορφή του σιδηροδρόμου και του κινηματογράφου- οι κάτοικοί του γρήγορα απέρριψαν το δεύτερο, επειδή κατάλαβαν ότι όσα έβλεπαν εκεί ήταν μια απάτη. Αποφάσισαν λοιπόν ότι είχαν αρκετά προβλήματα δικά τους και πραγματικά , ώστε δε χρειαζόταν να ασχολούνται με ξένα και μάλιστα ψεύτικα.
Όταν το πρωτοδιάβασα, η αυθόρμητη αντίδρασή μου ήταν ένα συγκαταβατικό χαμόγελο. Η συγκατάβαση του πολιτισμένου, απέναντι στον πρωτόγονο και όμως… οι χωρικοί αυτοι διατηρούσαν δυο ικανότητες, που εμείς τις έχουμε χάσει: Τη δυνατότητα να αναγνωρίζουν μια απάτη και κυρίως την ικανότητα της σωστής αντίδρασης στην απάτη.
Ο κινηματογράφος είναι ίσως το πιο απλοϊκό μέσο εξαπάτησης. Μπορεί ο ίδιος να μη διεκδικεί καν το ρόλο του απατεώνα. Ο κινηματογράφος του Μακόντο ήταν άπλα το πρόσχημα για να σκεφτούμε πάνω στην πληροφορία και τη διαχείρισή της, την απάτη και τη διαχείρισή της. Η απλοϊκή αντίδραση των χωρικών ήταν η υγιής αντίδραση των ανθρώπων που γνωρίζουν μόνο άσπρο- μαύρο, και το δικό μας συγκαταβατικό χαμόγελο ήταν το αρρωστημένο χαμόγελο των δεκάδων αποχρώσεων του γκρίζου.
Δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε την απάτη, επειδή έχει γίνει κανονικότητα. Από τις διαφημίσεις μέχρι την πολιτική και από τους χώρους εργασίας μέχρι τις διαπροσωπικές μας σχέσεις, παντού κυριαρχεί πλέον το γκρίζο, το περίπου, το ίσως.
Δεν είμαστε όμως μόνο θύματα αλλά και θύτες. Αναπαράγουμε αυτό το τοπίο, επειδή μόνο μέσα σε αυτό έχουμε μάθει να κινούμαστε, ο πιο σύντομος δρόμος δεν είναι πλέον η ευθεία, επειδή αυτός ο δρόμος απλά δεν υπάρχει πια και η αντίδραση μας σε μια απάτη δεν είναι η απόρριψη της και μαζί με αυτήν και η απόρριψη του απατεώνα, αλλά η προσπάθεια μας να την υπερβούμε με μια άλλη. Όταν κάποιος μας στραβώνει το δρόμο προς τη μια μεριά δεν προσπαθούμε να τον ισιώσουμε αλλά να τον στραβώσουμε προς την άλλη κι έτσι όλοι οι δρόμοι μοιάζουν με σπείρες και η πορεία μας μέσα από αυτές με ίλιγγο.
*Ο Δημήτρης Βουρέλλης είναι συγγραφέας που ζει και εργάζεται στη Μυτιλήνη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου