Ανθρωπάκια

του *Δημήτρη Βουρέλλη
Τον καιρό που ήταν ακόμα υπουργός μεταφορών- άλλη μια φάρσα της ιστορίας- και τον έδειχναν οι τηλεοράσεις, μου έκανε μεγάλη εντύπωση το βλέμμα του. Σπάνια κοιτούσε τον απέναντι του, τον άνθρωπο στον οποίο μιλούσε. Συνήθως κοιτούσε ψηλά, τον ουρανό. Ίσως να κοιτούσε ακόμα πιο ψηλά, στο Θεό. Το μόνο στον οποίο ένοιωθε- ίσως- την ανάγκη να απολογηθεί.

Τον είδα και χθές, έξω από την τροχαία. Σαν πιο ταπεινός μου φάνηκε. Μπορεί να έφταιγε το γεγονός ότι τον χτύπησε κι αυτόν αλύπητα η κρίση. Τον άφησε με εισοδήματα 110.000 ευρώ, 20 ακίνητα, 8 οικόπεδα και τρία αυτοκίνητα.
Αυτό όμως που δεν μπόρεσα να δω -και θα είχε πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον- είναι το βλέμμα όλων εκείνων που χρόνια ολόκληρα ψήφιζαν αυτόν και τους ομοίους του.
Μπορεί το βλέμμα τους να μην το είδα, αλλά το φαντάζομαι. Είναι το βλέμμα το μονίμως χαμηλωμένο. Το βλέμμα αυτού, που κοιτάζει συνεχώς στο δρόμο, μην τυχόν και πατήσει κάτι και τελικά αυτό που φοβάται μην το πατήσει, το τρώει στα μούτρα.
Το βλέμμα αυτού, που τη δειλία του τη βαφτίζει σωφροσύνη. Που νουθετεί όποιον βλέπει να τον ξεπερνά και προσπαθεί και αυτόν να τον τραβήξει στον πάτο.
Τι μας έλεγαν όλοι αυτοί πριν από τρία χρόνια. Μην τυχόν και τα βάλουμε με την Ευρώπη. Μην τυχόν και δυσαρεστήσουμε τους εταίρους. Μην τυχόν και πούμε όχι σε οτιδήποτε, επειδή τα αποτελέσματα θα ήταν τρομακτικά. Θα εκτινάσσονταν η ανεργία στο 25%, θα είχαμε υποτίμηση 50%, θα χάναμε τις συντάξεις και τις καταθέσεις μας.
Τελικά τους ακούσαμε. Φανήκαμε σώφρονες. Τα δεχτήκαμε όλα, δε δυσαρεστήσαμε κανέναν. Kαι τι καταφέραμε; Η ανεργία είναι στο 30%,η εσωτερική υποτίμηση έφτασε το 50%, οι συντάξεις χάθηκαν και οι καταθέσεις εξανεμίστηκαν.
Με τις υγείες μας…


*Ο Δημήτρης Βουρέλλης είναι συγγραφέας που ζει και εργάζεται στη Μυτιλήνη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου