Ελπιδοφόρος Μάης

 του *Δημήτρη Βουρέλλη
Αρκεί ορισμένες φορές μια ματιά στις τοπικές εφημερίδες για να σου χαλάσει η διάθεση. Ειδικά αν κρατάς αρχείο ή αν απλά έχεις γερή μνήμη.
Ο,τι διάβαζε κανείς στις εφημερίδες πριν από είκοσι χρόνια, τα ίδια περίπου διαβάζει και σήμερα. Τα ίδια πράγματα και – αυτό είναι επίσης λυπηρό – τα ίδια πρόσωπα. Και είναι αυτή ακριβώς η έλλειψη καινούριων προσώπων που οδηγεί στην έλλειψη καινούριων πραγμάτων.
Οι ίδιοι λοιπόν ανούσιοι καυγάδες ανάμεσα στους ίδιους ανούσιους ανθρώπους φιγουράρουν και σήμερα στα πρωτοσέλιδα. Ποιος έκανε τι, ποιος παρέλειψε και κάνει κάτι και πίσω απ’ όλα αυτά ένα νησί που βουλιάζει, μια τοπική κοινωνία σε πλήρη μαρασμό. Η Λέσβος των κάποτε 150.000 κάτοικων ή -για να μην πάμε πολύ πίσω- των 110.000 κάτοικων πριν από τριάντα χρόνια, έχει μείνει με 85.000 και η τάση είναι φθίνουσα.
Ποια μεγαλύτερη απόδειξη των λάθος πολιτικών που εφαρμόστηκαν, από τη διαρκή πληθυσμιακή συρρίκνωση. Και όμως, αν το αναφέρεις σε κάποιον από αυτούς που έχουν ταυτιστεί με την τοπική αυτοδιοίκηση των τελευταίων ετών θα απαντήσουν ότι έτσι είναι τα πράγματα παντού, ότι η τάση είναι να φεύγει ο κόσμος από τα νησιά και να μαζεύεται στις μεγάλες πόλεις.
Αυτό όμως είναι ψέμα. Η Κέρκυρα, οι Κυκλάδες , η Ρόδος και η Κρήτη είναι παραδείγματα νησιών που είδαν τα τελευταία χρόνια τον πληθυσμό τους να αυξάνεται κατά 30%-40% και μονό το βορειοανατολικό Αιγαίο καταβαραθρώθηκε εξαιτίας της ανικανότητας και της ανεπάρκειας των τοπικών του αρχόντων.
Οι πλουτοπαραγωγικές πηγές των νησιών μας αγνοήθηκαν, ο πρωτογενής τομέας οδηγήθηκε σκόπιμα στην εξάρτηση από τις επιδοτήσεις και στην ανυπαρξία πραγματικής παραγωγής ενώ ο τουρισμός αντί να χαρακτηριστεί στρατηγικός στόχος και να ενταχθεί σ’ένα πρόγραμμα που θα συμπεριελάμβανε ολόκληρη την κοινωνία, κατάντησε υπόθεση δυο- τριών χωρίων που φυσικά δεν μπόρεσαν να ανταπεξέλθουν.
Ο καιρός να αναζητήσουμε λοιπόν κάτι νέο και φρέσκο έχει φτάσει. Ειδικά τώρα που αυτές οι κινήσεις είναι υπαρκτές και ζωντανές, τώρα που βγαίνουν μπροστά δυναμικά και με αξιώσεις. Για πρώτη φορά με αξιώσεις. Ας ελπίσουμε ότι θα το καταλάβουμε επιτέλους όλοι μας, έτσι ώστε να μην αποτελέσει ο ερχόμενος Μάης άλλη μια χαμένη ευκαιρία, αλλά την απαρχή ενός άλλου , πιο αποτελεσματικού δρόμου.
*Ο Δημήτρης Βουρέλλης είναι συγγραφέας που ζει και εργάζεται στη Μυτιλήνη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου