Ποια είναι τα νησιά Τοκμάκια της Λέσβου;

Όπως διαβάζουμε στο defencenet.gr,οι νησίδες Τοκμάκια βρίσκονται στα ανοικτά του Μανταμάδου Λέσβου.Τα νησάκια ενοικιάζονταν, μέχρι σήμερα,από τους ιδιοκτήτες τους, σε βοσκούς. Βρίσκονται σε απόταση μικρότερη του ενός χιλιομέτρου από τις ακτές της Λέσβου.Η ομορφιά τους, αφήνει τους επισκέπτες άφωνους.


Οι ανθρώπινες δραστηριότητες περιλαμβάνουν τη κτηνοτροφία, το ψάρεμα και τον τουρισμό. Χαρακτηρίζονται από απόκρημνες και βραχώδεις ακτές.

 Ειδικότερα το σύμπλεγμα των νησιών Τοκμάκια εντάσσονται σε Ζώνη Ειδικής Προστασίας, και αποτελούν σημαντικό χώρο αναπαραγωγής του Αιγαιόγλαρου Larus audouinii , προστατευόμενου είδους που εμφανίζεται σε μικρούς αριθμούς μόνο στη Μεσόγειο, και οι λίγες ανθρώπινες δραστηριότητες που αναπτύσσονται στην περιοχή σήμερα (κτηνοτροφία, ψάρεμα και μικρή τουριστική κίνηση από πλωτά μέσα) έχουν επιτρέψει την προστασία του.
Επιπλέον τα νησιά αυτά εντάσσονται στο δίκτυο των προστατευόμενων νήσων του Αιγαίου, όπου σύμφωνα με την Υπουργική απόφαση 9379/2002 του υπουργείου Αιγαίου, έχουν χαρακτηριστεί ως νησίδες «ιδιαίτερου φυσικού κάλους» όπου επιτρέπεται η άσκηση ΜΟΝΟ παραδοσιακών δραστηριοτήτων (κτηνοτροφία, αλιεία, γεωργία και μελισσοκομία) ενώ επιτρέπεται η κατασκευή νέων οικοδομημάτων μικρής κλίμακας για λόγους εξυπηρέτησης της εθνικής άμυνας, φαροφύλαξης, αρχαιολογίας ή επιστημονικής έρευνας, πάντα βέβαια προσαρμοσμένων στο φυσικό περιβάλλον).

 Συγκεκριμένα πρόκειται για περισσότερα από 1,900 στρ. της περιοχής που καλύπτονται από τη Ζώνη Ειδικής Προστασίας ΝΗΣIΔΕΣ ΛΕΣΒΟΥ (ΣYΜΠΛΕΓΜΑ ΤΟΜΑΡΟΝΗΣIΩΝ, ΚIΔΩΝΑΣ, ΑΓIΟΣ ΓΕΩΡΓIΟΣ, ΓΛΑΡΟΝΗΣI, ΚΛΠ.).
Το.. «ξεχασμένο» πρόγραμμα αξιοποίησης με συνδρομή του ΥΕΘΑ
Οι νησίδες Τοκμάκια πρωταγωνιστούσαν σε συγκεκριμένο σχέδιο για την αξιοποίηση πολλών βραχονησίδων του Αιγαίου στα μέσα της δεκαετίας του 90’.
Συγκεκριμένα τον Νοέμβριο του 1995 η ελληνική κυβέρνηση μελετούσε ένα πρόγραμμα εποικισμού μικρονησίδων με κρατική επιδότηση. Ανακοινώθηκε ότι το πρόγραμμα αποσκοπούσε στην ανάπτυξη μιας μορφής αγροτικού τουρισμού.
Στην πραγματικότητα, βασιζόμενη στο Δίκαιο της Θαλάσσης περί υφαλοκρηπίδας και ζώνης οικονομικής εκμετάλλευσης, στόχευε με τον εποικισμό στη διασφάλιση των εθνικών της συμφερόντων.
Η απαραίτητη υποδομή εποικισμού θα δημιουργείτο στις νησίδες Τοκμάκια Λέσβου, Βάτος Χίου, Αντικύθηρα Κυθήρων, Γαυδοπούλα Κρήτης και Νίμος, Στρογγυλή, Φαρμακονήσι, Καλόλιμνος Δωδεκανήσου.
Ήδη, πριν ακόμη το πρόγραμμα πάρει ευρεία προβολή, 500 Έλληνες και περισσότεροι από 1.200 ξένοι υπήκοοι είχαν εκδηλώσει σχετικό ενδιαφέρον.
Το υπουργείο Εθνικής Αμύνης με – τότε - υπουργό τον Γ. Αρσένη, εκπόνησε συγκεκριμένο πρόγραμμα που προέβλεπε τη μεταφορά σε μια σειρά από βραχονησίδες ορισμένων υλικών που να καθιστούν εφικτή τη διαβίωση ακόμα και υπό δυσμενείς καιρικές συνθήκες, όπως δοχεία με καύσιμα θέρμανσης και εφόδια, κάποιες στοιχειώδεις εγκαταστάσεις στέγασης, καλύβες και άλλα.
Στον κατάλογο των νησιών περιλαμβανόταν τα Αντικύθηρα και η Γαυδοπούλα και όχι μόνο βραχονησίδες του Ανατολικού Αιγαίου. Το υπουργείο Αμύνης είχε διαθέσει τα απαραίτητα πλοία του Πολεμικού Ναυτικού, προσωπικό και υλικά για την υλοποίηση του προγράμματος'. Σήμερα δυστυχώς είναι άγνωστο σε ποιο βαθμό υφίσταται – και αν- η υποδομή που είχαν στηθεί με τη συνδρομή των ΕΔ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου