H "Ανυπότακτη Μυτιλήνη" για την πλ. Σαπφούς

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΧΩΡΟΙ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ

Φαίνεται ότι μπήκαμε πλέον στην εποχή της “κανονικότητας” με την επανεκκίνηση της οικονομίας, το άνοιγμα των σχολείων, αλλά και της βαριάς βιομηχανίας της χώρας, αυτή του τουρισμό, με κάθε κόστος για την υγεία και την αξιοπρέπεια του λαού.
Η κυβέρνηση προχώρησε σε εξαγγελίες για την αντιμετώπιση της ύφεσης, εις βάρος των εργαζομένων και των ανέργων της χώρας, ενώ φυσικά έδωσε πρώτη το παράδειγμά της συμμόρφωσης στα μέτρα, όπως φάνηκε στην πλατεία Ομονοίας ενώ αλλού προτίμησε τα ΜΑΤ και τα ΕΚΑΜ, ακολουθώντας τη γνωστή νεοφιλελεύθερη πολιτική για την αναγνωρίση του εχθρού που τη βολεύει κάθε φορά. Οι εξαγγελίες της, που συμβαδίζουν με τις πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων και τη συνολική πολιτική αφήγηση της ΕΕ, ήρθαν πακέτο εν μέσω πανδημίας με αντιδραστικούς νόμους για τη δημόσια εκπαίδευση αλλά και έναν νέο Περιβαλλοντικό νόμο που ψηφίστηκε εν μία νυκτί, παρά τις αντιδράσεις επιστημονικών, περιβαλλοντικών και κοινωνικών φορέων, εντός του οποίου προβλέπεται το “χάρισμα” των περιοχών NATURA σε ιδιώτες κεφαλαιοκράτες, fast track διαδικασίες αδειοδότησης για τους υμέτερους πωλητές ενέργειας και πολλά άλλα.

Το νήμα βέβαια δεν έλειψε να πάρει και ο Δήμος Μυτιλήνης, όπου με πρόσχημα την πανδημία, δια του αντιδημάρχου Τσακύρη, παίρνοντας υπόψη της ότι οι επιχειρηματίες της πλ. Σαπφούς και των γύρω απ’ αυτήν επιχειρήσεων έχουν πληγεί από τον κορονοϊό, πρότεινε μία σειρά μέτρων όπως τραπεζοκαθίσματα στην πλ. Σαπφούς, πεζοδρόμηση της οδού Κομνηνάκη, παράλληλα με την (τελικά μειοψηφούσα) απαγόρευση πολιτικών και κοινωνικών συναθροίσεων στην πλατεία τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο, με υποστηρικτές τους αντιπροσώπους των Ελεύθερων Πολιτών. Δεν είδαμε όμως καμία ευαισθησία για μέτρα προστασίας και ασφάλειας των πολιτών και των ευάλωτων ομάδων στην πόλη μας, την εποχή της πανδημίας, ούτε για την ουσιαστική στήριξη των εργαζομένων στην εστίαση που έχασαν την δουλειά τους.

Ενδεικτικά αναφέρουμε όλα τα προηγούμενα χρόνια την παράνομη επέκταση των καφετεριών στην προκυμαία με τις τέντες και μόνιμες κατασκευές, την καταπάτηση του πεζόδρομου της Κομνηνάκη από καφετέριες και ταβέρνες, το κλείσιμο του ιστορικού κέντρου κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, χωρίς να λαμβάνονται υπόψιν οι ανάγκες των κατοίκων της περιοχής, αλλά και την ιδιωτικοποίηση της πλάζ στα Τσαμάκια.

Οι ελεύθεροι χώροι σύμφωνα με το νεοφιλελεύθερο αφήγημα θα πρέπει να μετατραπούν σε ιδιωτικοί χώροι, οι πλατείες να γεμίσουν τραπεζάκια, οι παραλίες να είναι προσβάσιμες με αντίτιμο και γεμάτες ξαπλώστρες (βλ. δημοτική πλάζ Μυτιλήνης ), οι παιδικές χαρές να είναι κλειστές, ακατάλληλες και αφημένες στη μοίρα τους και τα βουνά να γεμίσουν με ανεμογεννήτριες κτλ.

Πίσω από όλα αυτά, αναγνωρίζουμε ότι ο στόχος είναι το κέρδος κάποιων λίγων ιδιωτών έναντι του κοινωνικού συμφέροντος και ο περιορισμός κάθε πολιτικής, πολιτιστικής και κοινωνικής δράσης από τους πολίτες για τους ελεύθερους χώρους, οι οποίοι ανήκουν σε όλες και όλους μας.

Η ΑΝΥΠΟΤΑΧΤΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗ θα συνεχίσει να παρεμβαίνει σε ζητήματα υπεράσπισης δημόσιων χώρων, πλατειών, πεζοδρομίων, πρασίνου, παραλιών, επαρκών και κατάλληλων παιδικών χαρών, θα υπερασπίζεται τα δικαιώματα των εργαζομένων προτείνοντας και παλεύοντας για την μονιμοποίηση των εργατών στην καθαριότητα, ενώ θα σταθεί εμπόδιο σε κάθε σχέδιο κερδοφορίας και εκμετάλλευσης φτωχών, ανέργων, χαμηλοσυνταξιούχων και των υπόλοιπων πληττόμενων στρωμάτων της πόλης και της κοινωνίας μας.


ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΧΩΡΟΙ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΘΑ ΤΟΥΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ!


Μυτιλήνη,

4/6/2020

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου